We wtorek, 19 lipca o godzinie 12.45 odlatujemy do Montrealu. Towarzyszyć nam będą trener Mirosław Drozd wraz z Mistrzem Europy Juniorów, Mateuszem Sawrymowiczem. W tym znakomitym towarzystwie mamy nadzieję dotrzeć, późnym wieczorem czasu miejscowego, do Montrealu. Na lotnisku będą nas oczekiwać przedstawiciele montrealskiej Polonii.

Wszyscy już chyba wiedzą, że Ola wystartuje w dwóch konkurencjach: 50 i 100 m st motylkowym. "Setkę" popłynie 24 lipca, a "pięćdziesiątkę" 29.Zadowoleni będziemy jeśli uda się poprawić rekordy życiowe ( 1:00,34 i 26,94) co w przypadku 50 m powinno, miejmy nadzieję, dać finał. 200 zmiennym w sezonie letnim "odpuszczamy" sobie. Będzie na to czas w grudniu, ma Mistrzostwach Europy.

 Galerie fotek z Mistrzostw:

Galeria I  I Galeria II  I Galeria III  I Galeria IV  I Galeria V  I Galeria VI I Galeria VII I

11.08.05

Powiesiłem kolejną galerią, nr VII. Jest to fotograficzna relacja z pobytu w Pittsburghu, ważnym "amerykańskim" ośrodku naukowo - studenckim. Większość zdjęć przedstawia Uniwersytet wraz z jego obiektami sportowymi.

9.08.05

Przed godziną wróciłem do Łodzi. Przez tydzień z Mirkiem D zwiedzaliśmy piękną Kanadę i USA, ze szczególnym uwzględnieniem ośrodków pływackich. Niezwykle twórcze doświadczenie. Twórcze, choć raczej smutne są doświadczenia płynące z kraju. Zdumiony jestem niektórymi wypowiedziami cytowanymi w prasie. Jasne, ponoszę odpowiedzialność za słabe wyniki Oli na MŚw. Ale jest to odpowiedzialność wobec Oli. PZP nie zrobił nic aby nam pomóc w przygotowaniach, zrobił sporo aby nam przeszkodzić. Mimo że Ola jest aktualną Mistrzynią Europy, została ukarana przez Związek za to, że ma własne zdanie, że nie dołączyła do grupy trenera Słomińskiego, że ma własną wizję swojej kariery. Wiecie przecież, że nawet złotówki na przygotowania nie dostaliśmy, chociaż PZP na brak gotówki nie narzeka, szkolił nawet zawodników którzy minimum nie zrobili Przygotowaliśmy się za pieniądze UNIQA, więc Związkowi nie musimy się z niczego tłumaczyć. Nie będę komentował różnych publicznych wypowiedzi ze strony Związku, szkoda czasu. Pozostaje pytanie, czy tacy ludzie, którzy nie szanują innych, mających swoje zdanie, zdeterminowanych zawodników powinni pracować w sporcie?
Teraz kilka słów dla prawdziwych miłośników sportu. Koncepcje skrajnej, takiej jak w polskim pływaniu, centralizacji sportu przerabiano niegdyś w kilku krajach. Nie sprawdzała się więc ją zarzucono. Nawet w NRD jej nie stosowano. Owszem, były centralne ośrodki ( ale nie jeden!), centralne koncepcje i plany. Realizowało je jednak wielu trenerów! W Chinach istnieje kilkaset ośrodków, gdzie szkoli się sportowców, w USA często jeden o drugim nic nawet nie wie. Czy ta cudaczna koncepcja się sprawdza u nas? Przeanalizujmy MŚw w Montrealu. Medaliści Oti i Korzeń trenują ze swoimi trenerami, Bartek Kizierowski z Bottomem, lub wg jego planów. Kasia Baranowska i Sawrym z trenerem Drozdem. Itd , itp, tylu wymienionych wystarczy, aby wykazać , że różne drogi prowadzą do sukcesu. Mistrzostwo Europy Oli to też nie zasługa szkolenia centralnego. Może to niektórych boli?! Panowie, nie zapominajmy co to jest sport. Wszyscy pracujemy dla chwały polskiego pływania, polskiego sportu! W kraju powstało w ostatnim czasie wiele ośrodków gdzie znakomicie szkoli się zawodników, cieszmy się z tego, pozwólmy się im rozwijać. Nie niszczmy tego w imię ambicji i interesów jednego, choćby znakomitego trenera! Dziś indywidualną drogę obrała Ola, wkrótce za naszym przykładem pójdą inni...

1.08.05 poniedziałek

Dodaję ostatnią galerię, nr 5. Dzisiaj ok 20 ekipa odlatuje do Polski, jutro o 16.30 przyjmie ich sam Premier. Jeszcze raz wszystkim gratuluję wspaniałej postawy i wyników. I dziękuję że mogłem tu być z Wami! Dziękuję Oli za wspaniałą, dojrzałą postawę. Do zobaczenia na obozie w Czaplinku!

Ps z trenerem M Drozdem zostajemy jeszcze tydzień w Kanadzie, pojedziemy też do USA. Kolejna życiowa przygoda!
 

30.07.05 sobota

15.40

Myślami coraz bardziej jestem przy Mistrzostwach Europy w Triescie. Dobrze się jednak bawię obserwując MŚw, naprawdę fantastyczne wrażenia! Wielkie dzięki dla Oli i UNIQA za to, że tu jestem. Zaraz Kizior walczyć będzie o medal na 50 dow. To będzie "rzeźnia", jak mówią chłopaki. Niesamowicie wyrównany poziom. Faworytem wydaje się być Schoeman, ale kto następny? Bartek pływa rewelacyjnie... W finale będą też walczyć dziewczyny w sztafecie 4x100 zm. Powodzenia!
Wieszam dziś galerię fotek zrobionych przez naszego opiekuna, Michała Zdunowskiego ( www.andydunlop.xon.pl ) ( Galeria V )

18.17
Kizior 21.94!!!!! Brąz!!!!!

29.07.05 piątek

12.20
Koniec montrealskiej przygody:-( 27,34 w eliminacjach, tyle co Vladykina. 27,22 w repasażach, 0,08 sek za Vassilisą. Co się stało? Czas na analizy przyjdzie, teraz mam straszny kocioł w głowie. Zupełnie inaczej niż w Wiedniu. Tam czułem się taki mądry:-) Co dalej? Jestem przekonany, że moja koncepcja organizacyjno-szkoleniowa jest słuszna. Ale jak ją teraz realizować? Po Wiedniu były poważne problemy, co dopiero teraz?! Czy starczy nam sił, zaufania? Nie jest tak, że wszystko robię bez refleksji, zadufany w sobie. Może różni "przyjaciele" Oli mają rację, może już się "wypaliliśmy"? Może czas na zmiany? Może Oli potrzebny jest trener od którego będzie w stanie czerpać inspirację i wiedzę? Może mnie jest potrzebny zawodnik który będzie chciał przyjąć to co jestem w stanie mu dać? Wiem, że wielu tak sądzi ...Jeśli dojdę do takiego wniosku, będę pierwszym który Oli to powie...

Teraz już jako turysta oddam się pasji fotografowania, na pewno wrzucę jeszcze parę galeryjek:-) Zapraszam

14.20
Jakieś głupie pomysły miałem, sam się tego już wstydzę:-), mam nadzieję, że Ola nie czytała tego:-) Czasem ulegam nastrojom... Owszem, są trudności, ale zobaczcie jakie bogactwo mamy, znamy się 9 lat, 9 lat pracujemy ze sobą. Przebywamy więcej ze sobą niż z kimkolwiek innym. Znamy swoje mocne i słabe strony, reakcje na niepowodzenia i radości. Ufamy sobie, dowody tego dajemy sobie co chwila. Znam jej organizm lepiej niż swój własny, wiem jak reaguje na bodźce treningowe. To więcej niż wiedza, to daleko rozwinięta empatia. Mamy olbrzymią przestrzeń przed sobą. Nie jest tak, że nie wiemy już co robić, jesteśmy w ślepym zaułku. Wiemy co zrobić by wygrać MŚwiata w 2006 roku, ale nie obiecujemy że to się uda:) Sport jest jak taniec z partnerem. Czasem ktoś z partnerów się potyka, ale nie odbiera to radości z tańca, nawet jeśli czasem trochę boli :-) Cieszę się że tu jestem z Olą, z całą grupą...

Zawody trwają, "Kizior" zakwalifikował się z pierwszym czasem do półfinału- 22,08!W sztafecie 4x200 naszym chłopakom zabrakło kilka dziesiątych sek do finału:-( Kasia Dulian dzisiaj będzie walczyć w finale 200 klas. Może jakiś medalik będzie?

21.15
Medalików nie ma, ale były piękne wyścigi, gratulacje!
Żeby wejść do finału 50 mot trzeba było popłynąć 27,10. Ola ma "życiówę" 26,94. Nasze dzisiejsze niepowodzenie nie odebrało jej tego.

28.07.05 czwartek

1015
Pogoda znowu wspaniała, niebo bez chmur, gorąco.  Jesteśmy już po porannym treningu, nic szczególnego się nie działo
Bardzo nam miło, że otrzymujemy mnóstwo dowodów sympatii i podziwu dla tego co robimy. Czujemy szczególnie wsparcie UNIQA. Otrzymałem właśnie wiadomość, że w wiedeńskiej centrali starty Oli  można oglądać na infoscreenach . Wiele maili, mnóstwo sms'ów, fajnie jest:-)
Po południu Oti popłynie po złoto, "Kuczek" w półfinale ustanowi nowy rekord Polski i Kasia Dulian może też. A jutro... Jeśli Ola się nie zdekoncentruje będzie "życiówa". 

21.32
Wszystkie moje prognozy sprawdziły się, Oti złoto, Sławek i Kasia w finałach z rekordami Polski. Kasia fajny prezent zrobiła sobie na urodziny!
Oti walczyła jak lwica! Spodziewałem się złota, ale że padnie Rekord Świata uwierzyłem dopiero po 150m. Schipper mocno naciskała, popłynęła też poniżej RŚw, ale Oti była o 0,04 sek lepsza. 2:05,61! Historyczna chwila! Rewelacyjny był też wyścig na 100 dow facetów. Schoeman prowadził cały czas, ale nie na końcu! Włoch Magnini wyprzedził go na ostatnim ruchu, chociaż zakończenia też nie miał rewelacyjnego. Ucieszyłem się dobrym wynikiem Mirny Jukić.Znamy się już kilka lat... Na 200 klas zeszłą poniżej 2:27, będzie miała szanse na medal. Jak to wszystko wpłynie na Olę? Wszystko to są  bardzo ważne wydarzenia, ale pamiętam po co tu przyjechaliśmy. Każdy, także ja i Ola mamy tu pracę do wykonania. Nasza rola nie polega na oglądaniu sukcesów innych...

Info dla wtajemniczonych: Podkowa zmieniła właściciela, jest teraz w rękach Oli:-)

27.07.05 środa 

12.15
Pochmurno i deszcz... Do życia pobudził mnie trening. Ola dwa razy na 25 mot zeszła poniżej 12 sek - 11,88 i 11,81! Chyba błąd pomiaru:-) 
Gdzieś przeczytałem, że miedzy nami a PZP jest tak wielki konflikt, że tu, w Montrealu trenujemy na różnych basenach. Aż tak źle nie jest:-) Grupa centralna to paczka świetnych ludzi, których lubię i szanuję.
W Wyborczej przeczytałem wywiad Oli w którym mówi kilka bardzo miłych słów o mnie, to bardzo miłe, chyba dam jej dzisiaj trochę luzu :-)))

Poszedłem sobie z MD między treningami na "miacho", trafiliśmy na extra koncert soulowy na jakimś skwerku, rewelacja. Na ulica jakaś starsza kobieta podeszłą do nas ze słowami "Welcome to Montreal", rozwinęła się bardzo miła konwersacja. Ludzie są tu mili, otwarci, spokojni. Za oknami hotelu brzmi muzyka, fajne miasto, muszę tu kiedyś wrócić. 

21.08
"Korzeń" Korzeniowski Mistrzem Świata! W pływaniu, warto dodać:-) Na 200 delf. Ja wiedziałem, że tak będzie! "Stachu" 4 na 800 z kolejnym rekordem Polski. Paulina 6 na 200 dow i Drzewko 7 na 800. Hackett poprawił rekord świata należący do Phelpsa! I ja to widziałem! 35 letni Warnecke wygrywa 50 klas! Ludzie, co tu się dzieje, warto tu być! Jutro wygra Oti, nie ma co do tego wątpliwości. A pojutrze Ola będzie w finale, to moje marzenie...
Pod oknem zmontowane estradę, zaczyna grać muzyka. Miłe to i przyjemne, ale zawodnicy muszą się wyspać! Dałem Oli koreczki do uszu, dostaliśmy takie w samolocie, zabrałem ze sobą, jestem przewidujący:-)
Za chwilę, o 21.30 zebranko, jak zwykle na korytarzu. Będziemy z przyjemnością oklaskiwać dzisiejszych bohaterów. Tak kończy się kolejny dzień trenera na zawodach...

26.07.05 wtorek

10.50
Kasia i Beata odpadły, szkoda, płynęły naprawdę świetnie. Jessica Hardy w półfinale 100 klas ustanowiła Rekord Świata - 1:06,20! Schoeman z RPA poprawił w finale swój RŚw na 50 mot z eliminacji na 22,96, byłem więc świadkiem historycznego wydarzenia! 100 mot wygrała Schipper, druga Lenton. Oti na trzecim miejscu, została ciało z tyłu. Podziwiam tą dziewczynę, ma wielkie serce do walki. Obserwuję ją często na zawodach, jest profesjonalistką. Patrzę sobie na tych wspaniałych sportowców, nachodzą mnie różne refleksje. Niektórzy są duzi, inni mali, są chudzi i grubi ( tu trochę przesadziłem :-) ), bardzo różni. Dlaczego wygrywają? Może pływanie jest ich pasją po prostu? Może nie dzielą dnia na trening i czas wolny? Może trening jest właśnie ich czasem wolnym, czasem który zapełnia się przyjemnościami - właśnie treningiem? Mistrzem może być tylko ten kto nie zna kompromisów, Mistrzem takim jakich widzę tutaj, w Montrealu. Nic im  nie przeszkadza, ani szkoły, ani przyjaźnie, ani młodość z jej prawami. Raczej odwrotnie, wszystko to wykorzystują na swej drodze do Mistrzostwa. A my możemy tylko patrzeć z zazdrością.
Jesteśmy już po rannym treningu, zaczęliśmy wcześniej, żeby uniknąć tłoku na pływalni. Ola pływa nieźle, lecz mało dynamicznie. Mamy jeszcze dwa dni na trening, start dopiero w piątek. Czy praca jaką zrobiliśmy wystarczy na czołową ósemkę? Schipper zaczęła wczoraj "setkę" w 26,85! 

20.40
Jestem pod wrażeniem wyścigów "naszych". Drzewko cieszył się rekordem Polski na 800 przez całe 9 min, do czasu ukończenia biegu przez "Stacha"! Chyba mają jeszcze spore rezerwy. "Stachu" miał ciekawy rozkład tempa - 3:57 i 3:56. Znakomicie w półfinale popłynął "Korzeń", wszedł do finału z pierwszym czasem. Paulina złamała 2 min, też jest w finale. Phelps wygrał 200 dow, przed Hacketem. Ten drugi zapłacił za poranne 800 na 7:47.
Ola łapie dynamikę, pływa coraz lepiej. Nie wiem czy nie powinienem jej wysyłać po treningu do hotelu, siedzenie na basenie kilka godzin w tak wysokiej temperaturze i wilgotności jest bardzo męczące. Z drugiej jednak strony bardzo inspirujące. Więc chyba nic nie powiem, może coś najwyżej zasugeruję. 
Popsuła się pogoda, pada deszcz. Na kolację nie było co jeść, chyba staję się wybredny:-)

25.07.05 poniedziałek

Kolejny dzień Mistrzostw zaczęliśmy od treningu. Straszny tłok na basenie, trudno coś zrobić. Na głównym trwa walka. Wczoraj Phelps nie dostał się do finału na 400 dow! Za to Hackett popłynął rewelacyjnie: 3:42.... Wielką radość sprawiła mi i Oli Kasia Baranowska kwalifikując się z piątym czasem i rekordem Polski do finału na 200 zm. Kolejna zawodniczka, kolejny trener którzy pokazali, że po za grupą centralną można coś zrobić. Że nikt nie ma monopolu na wiedzę. Zaskakująco słabo wypadł "Korzeń" Korzeniwoski, 3:55 to chyba 5 sek gorzej od życiówki. Całe szczęście niezawodna Oti w ładnym stylu, płynąc, jak się wydaje swobodnie i luźno, weszła do finału z trzecim czasem. Po obiadku, zapewne fatalnym, jak zwykle, kolejny trening. I finałowe emocje. Kasia i Oti w rolach głównych. Może jeszcze ktoś? Zanim odjechałem do hotelu, odpadł "Rocky" Rokicki (200 dow) i Kasia Staszak ( 100 grzb - życiówa!). Liczę na Kasię Dulian i Beatę Kamińską na 100 klas. Już chyba płynęły, mam nadzieję, że im się powiodło.

24.07.05 niedziela

Już po pierwszych emocjach. "Setka" zupełnie nieudana - 1:01,60 to najgorszy wynik od wielu miesięcy. Czyżby aklimatyzacja? Przyjmuje się 1,5 dnia na każdą godzinę różnicy czasu. Na 6 godz powinniśmy mieć 9 dni aklimatzacji, dziś mamy 5. Wiedziałem o tym, ale Ola tak dobrze pływała, że myślałem, że naturę da się oszukać. Zresztą i tak nie mieliśmy wyjścia. Pływalnię organizator udostępnił dopiero 19 lipca, nie było po co wcześniej przyjeżdżać. A i z kasą trzeba było się liczyć, każda doba kosztuje 300$!Dobrze że nie nas tylko UNIQA :-))) Od początku zakładaliśmy, że Ola będzie się przygotowywać tylko do 50, więc nie powinno być teraz żalu, ale jest:-) Podobnie było w Dębicy na MPSen. Z założenia nie robiliśmy typowego BPS'u, pojechaliśmy prawie z "marszu". A później był żal, że wyniki były takie sobie. Tak to bywa, do luksusu zwyciężania łatwo się przyzwyczaić. Ale trzeba być konsekwentnym. Ola trenuje tutaj i zachowuje się jak profesjonalistka, myślę, że w piątek będą tego efekty. Teraz spokojnie pracujemy na to.  

23.07.05 sobota

13.43
Wczoraj wieczorem pospacerowałem sobie po Downtown. Coraz bardziej mi się tu podoba. Fajny luz, nikt się nie denerwuje, przechodzenie ulicy na czerwonym świetle jest czymś nagminnym i nie wywołuje reakcji kierowców. Świetne knajpki, można w nich pogadać z nieznajomymi. Zwrócenie się do kogoś nie budzi zdziwienia. 
Rano jak zwykle trening, Ola chyba się trochę denerwuje. Dwa  15m sprinty popłynęła sztywno i niezbyt szybko. Jeśli nad tym nie zapanuje, będzie to ją kosztować jutro sporo energii. A będzie się z kim ścigać. "Setkę" płynie w 7 z ośmiu serii, w towarzystwie Segat, Lenton, Komisarz, Mehlhorn... Żeby wejść do półfinału trzeba popłynąć "życiówę"! 
Jest już całą ekipa, sporo tego. Ale przynamniej wesoło:-)

22.07.05 piątek

8.00

Kolejny dzień, jak zwykle rozpoczęliśmy śniadaniem. Po wczorajszej interwencji szefa ekipy portugalskiej, do zwyczajowej już jajecznicy, gospodarze dodali twarożki, płatki i ciastka. I więcej owoców. Za 30 min wyruszamy na kolejny trening. Rano Ola, jeszcze o tym nie wie, będzie miała sporo luzu, trening techniczny. Po treningu i lunchu planujemy wypad do China Town. Mam nadzieję zrobić sporo fajnych fotek. Cały dzień zapowiada się atrakcyjnie. Po południu kolejny trening:-) Później, na 20 jesteśmy zaproszeni, już całą ekipą, która przylatuje dzisiaj dwoma samolotami, do Domu Polskiego, na spotkanie z miejscową Polonią.

Cały czas z niecierpliwością czekam na sms'y z Warszawy. Ochmanek, Krzysia i Adrian walczą tam o medale Olimpiady Młodzieży. Przez pierwsze dwa dni zdobyli ich 4. Krzysia dwa srebra, Ochmanek i Adrian po jednym brązie. Dzisiaj kolejne szanse. To miłe uczucie dla trenera, gdy wie że za oceanem jego zawodnicy pokazują ze są prawdziwymi sportowcami, walczą ambitnie i skutecznie.

14.50

Dzisiaj Ochman ma wielki dzień - zdobył złoto na 1500, super. Kolejna świetna wiadomość, jaka do mnie dotarła to złoto i srebro Krzysi. Gratulacje!

Wróciliśmy już z China Town. Wędrując po wąskich uliczkach poczuliśmy się jak w Chinach, fajne klimaty.

Wczoraj, w ostatnich chwilach działania darmowego netu, zassałem listę startową. Na 50 mot nie brakuje nikogo:-(. Nawet rekordzistka świata na tym dystansie, Kamerling, pojawiła się po kilku miesiącach nieobecności na światowych pływalniach. Jest Dekker, Moravcova, Nadarajah, Miatke i wiele innych. Będzie ciężko...

21.07.05 czwartek

Wczoraj wieczorem udało mi się podpiąć pod net! Z Polski dotarła też do nas prasa, tak, że dzień zaczął się wesoło. Z Wyborczej dowiedzieliśmy się, że Ola dołączyła do obozu Słomińskiego w USA. Śmiechu było dużo. Tym bardziej że wcześniej, wg Wyborczej, Ola trenowała samodzielnie :-) Nie pierwszy raz czytamy takie dziwne rzeczy. I odczuwamy głębokie współczucie dla autorów takich wieści...

Jesteśmy już po śniadaniu. Jajecznica z trochę lepszego proszku niż w Delcie, sporo smacznych serów, i niewiele więcej. Mnie akurat dieta się przyda, Ola zawsze dbała o linię :-) Jednak jak na hotel za 300 dolców dziennie, wyżywienie raczej słabe ( delikatnie to wyraziłem, ale jak wspomniałem, mam dzisiaj świetny humor)
Za 20 min ruszamy na tr. Mamy do wyboru środki komunikacji miejskiej, np metro, lub autobus FINA. Metro jest szybsze, ale więcej trzeba dochodzić i nie ma fajnych widoków, wybierzemy więc autobus.

W biurze FINA przypomnieli sobie, że mam zapłacić 100 $ za akredytację. A już myślałem że się uda!:-( Cóż, dołożę do polskiego "pływactwa" kolejne kilkaset złotych... I tak jestem szczęśliwy, że treningi mogę prowadzić metodą tradycyjną, będąc przy zawodniku, a nie np korespondencyjnie z hotelu. 

19 - 20.07.05 wtorek, środa

7.30 wyjazd z Łodzi do Warszawy. Na lot do Paryża nawet nie ma wielu chętnych, mamy więc luzy w samolocie. Po niecałych 3 godzinach lotu przyziemiamy na lotnisku de Gaulla. Godzinka na zwiedzanie treminalu F2 i boardnig na Jumbo Jeta. Start o 16.30. Olbrzym z ponad 350 pasażerami na pokładzie z gracją unosi się w powietrze. Lądujemy już o 17.50 w Montrealu, rewelacja! Ledwo 7 godz i 20 minut lotu i już jesteśmy na innym kontynencie! Tak, dobrze napisałem, 7 godz 20 min, od 16.30 do 17.50:-) Tyle że start wg czasu w Paryżu, a lądowanie wg zegarków montrealskich. Różnica czasu - 6 godz. Szybko:-), po niecałych dwóch godz mamy już swoje pokoje w hotelu Delta Montreal. Podstępem próbuję zdobyć akredytację, jednak "Francuzi" są czujni, nic z tego. Kolacja, trening na basenie hotelowym o 2 w nocy ( czasu polskiego) i spanie. Rano, po jajecznicy z proszku, wyjazd na trening. Ola pływa, ja z Michałem, naszym opiekunem wyruszam w bój o akredytację. Grają nami w ping ponga, chodzimy od urzędnika do urzędnika. Zaczynam się denerwować, ale Michał wie co robi. Po prostu trzeba ich zmęczyć. Co w końcu się udaje! Jedziemy wszyscy do Mariotta, gdzie jest centrum akredytacyjne. Wszyscy dostajemy nowe kartoniki, dlatego że nasza ekipa zmienia hotel. Jak to często się zdarza, ktoś pomylił Aleksandrę z Aleksandrem i w Delcie nie ma pokojów na dłużej. Jedziemy zatem do Hyatta. Standard podobny, zdecydowanie ładniejszy basen i siłowania. Młodzież rusza na "miacho", my zaliczamy siłownię, saunę, basen i taras z pięknymi Kanadyjkami.
Oczekujemy z utęsknieniem Prezesa, zaraz potem ruszymy na drugi trening.

cdn...:-)