O Oli Urbańczyk

– Mariusz Wędrychowicz

OLA JEST BARDZO NIEZWYKŁĄ OSOBĄ. Perfekcyjnie uczciwa, prawdomówna, bez odrobiny fałszu czy nieszczerości. Jest też bardzo wymagająca, nie tylko od siebie. Można ją porównać do tygrysicy, wrażliwej i delikatnej, czasem szorstkiej, a czasem ostrej i agresywnej, zawsze jednak dumnej i niezależnej, nawet gdy płacze... Trzeba przeczytać „Życie Pi” żeby zrozumieć nasze wzajemne relacje. Ola jest niebywale inteligentna, doskonale rozumie, „czyta” trening. Muszę być zawsze dobrze przygotowany. Ale nie waham się przyznać, gdy jest inaczej. W pracy jest partnerem, nie wykonawcą, pracownikiem. Trening z Olą zawsze jest ciekawym przeżyciem, wciąż na nowo, nawet po dziewięciu latach. Zwłaszcza teraz. Nie żałuję ani jednej chwili z tych lat, chociaż bywa czasem ciężko. Jest też zdyscyplinowana i twarda, mogłaby być chyba komandosem Navy Seals. Spotykam się czasem z opinią, że ją „terroryzuję”, ograniczam, na coś tam nie pozwalam. Bardzo mnie to bawi, a nawet dowartościowuje. Tak naprawdę niczego nie mógłbym jej narzucić wbrew jej woli, jest na to zbyt silna i niezależna. Naprawdę nie pije, nie pali, nie ”jara” skuna, jak mówi dzisiejsza młodzież. Chodzi spać o 21.30 – bo chce być mistrzynią, nie dlatego, że ja tego chcę. Jestem pewien, że mogę być na przeciwległym biegunie, a ona i tak będzie taka sama. Pytacie o wady? Brak, nie występują. Czasem zdarzają się problemy, bywa że wyrażamy je bardzo ostro, ale podłożem, fundamentem naszej współpracy jest wzajemny szacunek i zrozumienie, więc są to tak naprawdę w swojej istocie nieistotne drobiazgi. Powiem więc jeszcze trochę o zaletach. Ola skromna, chociaż pewna swojej wartości, zarówno jako zawodniczka, jak i młoda kobieta. Jest wierna i lojalna. Bywają między nami ciężkie chwile, ale nawet wtedy, a może zwłaszcza wtedy, mogę z nią pójść w góry na jednej linie. Niewiele znam osób, którym mogę tak ufać. Oli nie wahałbym się dać, jeśli trzeba, PIN-y kart płatniczych, hasła dostępu do kont, czy wypchany portfel (gdybym miał). W tej chwili znajdujemy się w specyficznej sytuacji organizacyjnej. Choć Ola jest mistrzynią Europy i jedną z najlepszych polskich pływaczek, trenuje nadal ze mną, a nie z kadrą narodową. Po spotkaniu z władzami PZP podczas ZMP Sen w Oświęcimiu (11/12.2005r) przedstawiłem jej uczciwie możliwości: trenujesz z kadrą, masz wszystko: zaplecze, zgrupowania w Pretorii, Chinach, stypendium i inne.

Zostajesz u mnie – możesz nie mieć niczego! Nie było wtedy jeszcze mowy o sponsorze, rzeszach pomocnych przyjaciół. Ola bez wahania, do tego z uroczym uśmiechem, powiedziała: „oczywiście, zostaję”. Mogła zapytać chociaż o to, czy potrafię jej stworzyć właściwe warunki do treningu, opiekę medyczną, czy zadbać o inne niezbędne elementy procesu szkoleniowego. Nie pytała o nic - żadnych warunków, żadnych żądań, żadnych pytań o przyszłość. Powiedziałem jej wtedy, że postaram się zapewnić jej komfort pracy najlepszy jaki się da - uśmiechnęła się tylko. A ja myślę, że dotrzymałem obietnicy. Wokół nas jest mnóstwo przyjaciół. Zgłosiło się wiele firm, które chciały sponsorować karierę Oli. Dwa miesiące temu Ola podpisała ważny kontrakt sponsorski z jedną z najpotężniejszych firm w Europie Środkowej – UNIQA Towarzystwo Ubezpieczeń. Wspaniałe łódzkie media także zauważają sukcesy i wspierają nas w trudnych chwilach. Dzięki pomocy tylu przyjaznych osób nie zauważamy zawiści, która podobno wokół nas też się czasem zdarza. Myślę, że i w PZP mamy przyjaciół. Otrzymujemy zaproszenia na ciekawe zawody, a Oli przyznano stypendium, oznaczające de facto akceptację naszej indywidualnej drogi. Nie jesteśmy więc sami. Prawie dwuletnia, ścisła współpraca z trenerami M. Drozdem i S. Pliszką i wielu innymi owocuje wspaniałymi wynikami. Ola jest jak piękna róża – rośnie, bo po prostu ma taki potencjał. Ja jestem tylko szczęśliwym, skromnym ogrodnikiem, który zapewnia jej warunki do właściwego rozwoju. I pilnuję, żeby ktoś tego wzrostu ze swoich egoistycznych pobudek nie zakłócił i tego pięknego kwiatu nie zdeptał, a talentu nie zmarnował. Zazdrośćcie mi wszyscy, jest czego!